Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

park
Pixabay
 
Soms voel ik mij jaloers op dorpelingen.
Geen stadsgewoel, geen agressief geroep,
geen lieden die je bruut terzijde dringen,
verwoed op jacht naar afgeprijsde dingen,
maar volk dat keuvelt bij een lindengroep.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Konijnen



Men hoonde vader vals als Mensenkweker
En moeder op zijn plat als Baarmachien
Men vond hen maar konijnen, dat is zeker

Ik ben de trotse nummer zeventien
Er komen na mij nog vier lieve zussen
Ons Lieke, Liesje, Loesje en Francien

De doodgeboren Frans zat daar nog tussen
We stonden aan zijn grafje, samen sterk:
Zo'n groot gezin heeft haast uitsluitend plussen

Nu hoorde ik de paus recent verklaren:
De mens is geen konijn, stel paal en perk
Aan nageslacht. Dus daarmee zegt de kerk
Dat mijn verwekkers wel konijnen waren