Pixabay
Het is het eerste wat er moet gebeuren,
crosscountry is voor mij een hele hijs,
je hoort me zelden bedelen of zeuren,
maar nu wil ik een flinke portie ijs.
Kom niet met liflaflekkers bij me leuren,
bespaar me zoete delicate spijs,
ik heb geen voorkeur voor bepaalde kleuren,
ook hoef je niet te letten op de prijs.
Ik heb het nodig om weer op te fleuren,
zodat ik op de been kom en herrijs,
elk uitstel zal ik achteraf betreuren,
vooruit, op pad, ik spreek toch geen Maleis?
Je ziet, ik ben behoorlijk van de wijs:
ik voelde beide enkelbanden scheuren.
