
(Er staat de wereld weer wat te wachten. Remko Koplamp werkt in het geniep aan een bundel ollekebollekes, die bridge als onderwerp hebben, gepaard aan schilderkunst. We hebben de hand weten te leggen op pagina 54 en zodra de bundel uitkomt laten we dat weten. Dan scheuren we er nog wel een bladzij uit om te tonen. De redactie)


Tekening Ter Balkt: Paul van der Steen NRC
Foto Drs. P: de Volkskrant
De verzamelde gedichten van Kwetal de Breinbaas (‘Bij de varens en hun sporangium te gast/ beter dan bij de blauwe uitlaatgassen/ wat jullie uitblazende uitgeblazen lampen?’) zijn, onder het pseudoniem H.H. ter Balkt, ook bekend als Habakuk II de Balker, niet onopgemerkt verschenen en jubelend besproken door o.a. Pieter Gerbrandy in de NRC: ‘…betere poëzie dan die van Ter Balkt wordt in ons taalgebied niet geschreven’.
Nou nou, kom, kom.
Daar schiet me ineens een aardige anecdote te binnen.
Zo’n tien jaar geleden zat ik bij de presentatie van de bundel Navel van ’t land naast de bokkende bard (omdat van ons allebei werk in die bundel stond) en van zo dichtbij viel me opeens op hoezeer hij op de ook al jaren bejaarde Drs. P leek. Verrast merkte ik dan ook zachtjes ( er was een Notabele met een voortdreutelende voordracht bezig) op: ‘Heeft iemand u al eens gezegd dat u op Drs. P lijkt?’
Nog nooit heb ik iemand zo snel en zo intens rood van woede zien worden.
‘Ik lijk niet op Drs. P!’ brulde hij sissend.
Onmiddellijk begreep ik het misverstand.
‘Nee, jammer hè?’ fluisterde ik.
Het zal wel nooit meer goed komen tussen ons.

~Rembrandt kenners~ hebben uitgevogeld dat hij het schilderij ~Paulus~
in ca,. 8 uur gemaakt moet hebben.
Hoe het ook zij, het inspireerde mij tot een versje.
De tulband uit de losse hand is in een uurtje klaar
Met links en rechts wat krulletjes van pluizig grijzend haar
Het oor, net even aangezet, in vijf minuten daar
En dan ’t gezicht, het voorhoofd licht, een uur of drie, heus waar!
De neus is nog een hele klus, die moet ook lekker zwaar
Het is een kokkerd van een ding, een uurtje, reken maar
De mondpartij en vage snor; een vlot penseelgebaar
Tot slot de ogen warm en zacht, twee uurtjes, bij elkaar
De brief, het jak, de achtergrond al lijkt het ook heel wat
Het staat er in een uurtje rond, want dat gaat nat-in-nat
Al schilderde Van Rijn apostel Paulus ietwat rap
’t Is hoe je ’t ook bekijkt wel duurzaam en ook razend knap
Wat hij in acht uur kwasten op het linnen wist te strijken
Daar staan miljoenen mensen nu al eeuwen naar te kijken

Ondertussen is het nieuwe kwartaalnummer van LightenUpOnline ook al weer verschenen en hier in te zien
Voor wie niet weet hoe een dichter schaaft en beitelt aan zijn gedicht, hier een mooi schoolvoorbeeld: vergelijk de definitieve versie met de eerder geplaatste eerste variant.
Ze hebben vaak een bakfiets en een overvolle tas
Hun dochtertje heet Sterre en hun zoontje Luuk of Bas
Die zijn hoogsensitief maar echt de besten van de klas
Ik heb het over vrouwen in een Gaastra-jas
Ze drinken graag Prosecco op een overvol terras
En in de winter muntthee maar bij voorkeur uit een glas
Ze zijn al in de dertig maar nog steeds behoorlijk kras
Ik heb het over vrouwen in een Gaastra-jas
Ze werken halve dagen maar hun vent zit goed bij kas
Dus hebben ze een werkster voor het strijken van de was
Ze zijn wat dik maar kuren soms met sap van tarwegras
Die luie vette mokkels in een Gaastra-jas
Hun kerels dragen sneakers en een overhemd met das
Behalve in het weekend want dan trekken ze en masse
Naar Bloemendaal of Zandvoort of een nepstrand aan een plas
En dat is niet te doen zonder een Gaastra-jas
Want soms zit je te chillen met je zwetende karkas
En schuurt een lompe dame uit Blokzijl of uit Alblas-
-serwaard tegen je aan en dat is meestal niet te pas
Maar wel met de bescherming van een Gaastra-jas
Ooit leerden wij op school van erwten-bonen-bieten-vlas
En als je Frans had ook nog van 'Mon oncle, je t'embrasse'
Mijn leraar Duits was vol over het Groot-Germaanse ras
Maar nooit over de vrouwen in een Gaastra-jas
De vrouw van Joseph Stalin en de zus van Kajafas
De heks van Hans en Grietje en het hele Goois Matras
Die werden laatst vermeld in een artikel dat ik las
Vlak naast een advertentie voor een Gaastra-jas
De vrouwen in een Gaastra-jas -excuus voor mijn gebas-
Ze drijven me tot waanzin, diarree, obesitas
De Viva en de Marie Claire zijn hun moreel kompas
De boeken van Coelho liggen onder hun matras
Ze luisteren naar BLØF, kortom, ze moeten aan het gas
Of met betonnen schoenen overboord in een moeras
Of met hun hoofden in een grote pan met Kip Madras
Of met hun bleke anus op een reuzenananas
Of simpelweg begraven in hun Gaastra-jas


Zoals jullie gemerkt hebben werkt het forum nog steeds niet.
En niemand weet waarom.
Reden genoeg om extra bonussen uit te keren aan de redactie en die zelfs uit te breiden met een nieuw lid.
Frank Fabian van Keeren (op de foto 2e v. r.) heeft zich bereid verklaard toe te treden en onze gelederen te versterken, nu er toch geen prestatie tegenover hoeft te staan. Vanzelfsprekend gaan de maandelijkse bijeenkomsten en vergaderingen met reiskostenvergoeding en riante onkostenregeling gewoon door. Ook de wekelijkse retailtraingen van Procures met evaluatiediner in de meest gerenommeerde horeca-etablissementen blijven een bron van inspiratie voor jullie geplaagde redactie, die, zoals hiermee wel bewezen wordt, achter de schermen bergen werk verzet.
Gedichten blijven intussen welkom, gewoon insturen.
De Redactie

Kampong Mahu, Saparua 1987
In 1987 maakte ik een reis naar de Molukken en schreef naar aanleiding daarvan een aantal gedichten. Zo’n tien jaar geleden ontmoette ik Patty Scholten voor het eerst in Amsterdam en tot onze verrassing bleken we niet alleen dezelfde kampong op het eiland Saparua te hebben bezocht, maar over dezelfde vissers, zonsondergang en matjes met drogende kruidnagels te hebben geschreven, met ongeveer dezelfde strekking. Het octaaf van haar sonnet vond ik terug in mijn gedicht Molukken 1987 en het sestet in mijn sonnet Tjenkeh. Aardig voor de lezer om dat hier eens te vergelijken.
(Dit gedicht verscheen in de bloemlezing Wonder en geweld, samenstelling Hans Straver, Utrecht 2007)
Hier een van de bijdragen van Patty Scholten
Hier een van de bijdragen van Jaap van den Born aan het album:
Hier een van de bijdragen van Drs. P uit het gisteren besproken boek Album van de Indische poëzie.

Het uitgeven van boeken gaat tegenwoordig gepaard met formats, managers, kille calculaties en termen als retail en het is dan ook een genot eens een uitgever tegen te komen die de makers van een boek niet ziet als uit te persen citroenen, maar zoals hier, aangestoken door enthousiasme, ze alles uit de kast laat halen om er iets moois van te maken.
Terecht, want de liefde van de samenstellers Bert Paasman en Peter Zonneveld voor het onderwerp straalt je uit elke pagina van dit schitterend vormgegeven boek tegemoet.
De prachtige illustraties, de smaakvolle opmaak en niet te vergeten de gedichten zelf, maken dit werk tot een kostbaar en te koesteren bezit en alles nodigt uit de computer uit te zetten, evenals de tv en andere storende elektronica en er eens rustig voor te gaan zitten, om ouderwets te genieten en weg te dromen.
Vier eeuwen poëzie uit Nederlands Indië en Indisch Nederland zijn hier bijeengebracht en de liefhebber zal niet alleen bekende namen tegenkomen van dichters als Vondel, Leo Vroman, Simon Vestdijk en Bilderdijk, om maar een paar te noemen, maar maakt ook kennis met dichters die hier totaal onbekend zijn gebleven, omdat ze publiceerden in bladen die hier niet verschenen, of alleen in kringen van Indo’s, Molukkers en sympathisanten gelezen werden en worden.
Van Tjalie Robinson (Vincent Mahieu) heeft een enkeling wellicht gehoord, maar wie kent bijvoorbeeld Pier Rimba Haan, de Nederlandse schoolmeester die de tijd na zijn pensioen vissend dacht door te brengen in de Molukken en als een van de weinige Nederlanders bleef na het uitroepen van de RMS, met de guerilla de jungle van Ceram introk en na zijn gevangenneming uitgezet werd? Zijn sfeervolle ouderwets poëtische natuurbeelden zijn hier te vinden, evenals bijvoorbeeld het werk van de moderne Molukse dichter Onni Moniharapon en vele anderen.
Lezers van Het Vrije Vers zullen tot hun blijde verrassing ook een aantal hun vertrouwde namen tegenkomen: Drs. P, Patty Scholten, Jaap van den Born, Jan Boerstoel, Jean Pierre Rawie en Willem Wilmink zijn in deze bundel ruimschoots aanwezig.
Zo maak je met dit boek een ontdekkingsreis door stijlen, stromingen en tijden, omringd door een geur van nootmuskaat en kruidnagel.
Wie meer over dit prachtboek wil weten kan hier terecht.

Ik raakte onlangs van de weg, bewesten Belterwij
en niemand om te helpen, want er kwam geen hond voorbij,
toen zag ik even verderop een kleine boerderij,
dus ik er heen, dwars door het land van vers geploegde klei.
De boer was me ter wille. Wel haast vrolijk, heel niet zuur
hees hij zich in zijn bonkertje, we liepen naar de schuur,
de trekker werd gestart en na verloop van nog geen uur
zat ik weer als een ~Stirling Moss~ behendig aan het stuur.
Als dank bracht ik hem gisteren een mooie Chardonnay,
in alle rust gerijpt op ‘t vat vanaf tweeduizend twee.
Een prima jaar, naar het idee van menig sommelier,
dus meende ik: ~daar maak ik vast die boer gelukkig mee~.
Hij las het etiket en zei: ~Het is maar dat je ‘t weet,
de datum is verstreken, steek dat bocht maar in je reet˜.

Ze hebben vaak een bakfiets en een overvolle tas
Hun dochtertje heet Sterre en hun zoontje Frits of Bas
Die zijn -met begeleiding- echt de besten van de klas
Ik heb het over vrouwen in een Gaastra-jas
Ze drinken graag Prosecco op een overvol terras
En in de winter muntthee maar het liefste uit een glas
Ze zijn al in de dertig maar nog steeds behoorlijk kras
Ik heb het over vrouwen in een Gaastra-jas
Ze werken halve dagen maar hun vent zit goed bij kas
Dus hebben ze een werkster voor het strijken van de was
Ze zijn wat dik maar kuren soms met sap van tarwegras
Ik heb het over vrouwen in een Gaastra-jas
Hun kerels dragen sneakers en een overhemd met das
Behalve in het weekend want dan trekken ze en masse
Naar Bloemendaal of naar een park, enfin, naar zand of gras
En dat is niet te doen zonder een Gaastra-jas
Want soms zit je te chillen aan de oever van een plas
En schuurt een dikke dame uit Blokzijl of uit Alblas-
-serwaard tegen je aan en dat is meestal niet te pas
Maar wel met de bescherming van een Gaastra-jas
Hun kerels dus, die hebben ook een mooie Gaastra-jas
Want wat moet een IT-er zonder nieuwe Gaastra-jas?
Of een consultant, arts, of virtuoos op contrabas?
Wie voelt zich nog senang zonder een Gaastra-jas?
Ooit leerden wij op school van erwten-bonen-bieten-vlas
En als je Frans had ook nog van 'Mon oncle, je t'embrasse'
Mijn leraar Duits was vol over het prachtig Arisch ras
Maar nooit over de mensen met een Gaastra-jas
De mensen met een Gaastra-jas -excuses dat ik kras-
Ze drijven me tot waanzin, grote wonden, as tot as
Ze luisteren naar BLØF, kortom, ze moeten aan het gas
De mensen met gedoe zoals een Gaastra-jas

Wat een karakter zeg
Prikkelbaar typetje
Soms stijgt ineens
Al het bloed naar zijn kop
Door die verduvelde
Overgevoeligheid
Vliegt hij voor
Ieder dood musje al op
(Remko Koplamp neemt regelmatig zijn pen op t.b.v. enkele bedreigde en/of opmerkelijke diersoorten)