Het buigen was in vroeger tijd een wijd verbreid gebruik,
men deed het voor de Koning dan wel Edelman met pruik
en als je het vergat, welaan dan schopten ze je rot
of erger nog, als ’t tegen zat dan wachtte het cachot.
Er is zelfs een historie van de Kardinaal van Luik
die buigen niet voldoende vond, het volk moest op de buik.
Een onderdaan die dat niet kon -hij werd door jicht beknot-
bekocht dat met zijn leven, door de bijl op het schavot.
Die barre tijd lijkt nu voorbij, ik zeg met opzet lijkt,
want als je in de politiek de hiërarchie bekijkt,
verwachten de ministers met de president voorop,
dat ieder die wat lager staat hen toe neigt met de kop.
Edoch, ook in Den Haag verandert snel het buigklimaat
omdat er menig staatsman al te vaak te kakken staat.
Een petomaan uit Strijensas Die dreef een zaak in biogas En wat ik daar nóg leuk aan vind Was dat hij leefde van de wind Omdat zijn buik een gasbel was
Uit principe plaatsen wij geen limmeriks op de voorpagina, maar we maken graag een uitzondering voor het Nederlands Dagblad (voorheen Gereformeerd Gezinsblad) dat toont dat deze vorm ook ter overpeinzing kan dienen in bloedserieuze aangelegenheden.
Ik word niet boos, ben niet teleurgesteld
dat hij hier zomaar bij ons aan komt schuiven,
ik onze romantiek wel weg kan wuiven
omdat hij keer op keer een mop vertelt.
Waar ik me stevig over op kan winden:
dat ik zijn grappen ook nog leuk ga vinden.
Het gaat goed, de Sint krijgt het nog moeilijk. Over twee weken verschijnt alweer een nieuwe bundel met light verse.
En vrije verzen, want Arjan Keene is in beide genres thuis. De stadsdichter van Ede presenteert 14 november zijn nieuwe bundel Het zal de leeftijd zijn. We houden je op de hoogte.
de maan ontvangt haar licht van´t ijs terug
de einder lokt, ik schaats hem tegemoet
gedragen door de wind, zoals het moet
gedroomde vleugels heb ik op mijn rug
het licht van dorp en stad is ver van mij
meer levensteken is er niet dan dat
en nooit was ik in eenzaamheid zo blij
ik weet niet meer van 't peilloos diepe gat
dan schuiven wolken donker voor de maan
en slaan een wak, mijn euforie gaat uit
ik weet niet meer hoe verder nu te gaan
volstrekte wanhoop, vreugde zonder grief
onscheidbaar koppel, polen noord en zuid
ik ben nu eenmaal manisch-depressief
Eindelijk is hij er dan en hier te bestellen, de nieuwe bundel van Jaap van den Born: ’t Is tochniet waar!
In 2012 ontving Jaap van den Born de Kees Stip Prijs voor zijn gehele oeuvre.
Dat oeuvre wordt nu uitgebreid met deze Canon van het bedrog.
Een bonte stoet practical jokers, oplichters, ladenlichters, vervalsers en geneeskundigen trekt aan de leergierige lezer voorbij, van de Hauptmann von Köpenick tot de man die er bijna in slaagde de staat Arizona te stelen.
Een apart hoofdstuk is gewijd aan de geschiedenis van het literair bedrog, te lang onderbelicht en nog steeds actueel, zoals je ziet aan de boeken die dit werk omringen in het schap in de boekwinkel.
Allemaal met een toepasselijk gedicht en rijk geïllustreerd.
De koper van dit standaardwerk zal zich na lezing niet bedrogen voelen.
En voor vastgelopen zakenlieden staan er talrijke tips in voor een carrièreswitch.
Een bekende stem over dit werk:
‘Welk een prachtige rogues gallery! Heel wat onsterfelijken zag ik met vreugde terug – Cagliostro, de Graaf van Saint Germain, Aleister Crowley… en ook de oncriminele meester Hugh Troy, bewonderd door H. Allan Smith; weer genoot ik van zijn als voeten beschilderde schoenen. U heeft historisch werk verricht!’
Drs. P
’t Is toch niet waar!
202 pagina’s
ISBN 978 946 193 8251
Prijs: € 16,00
Productie Het Vrije Vers (www.hetvrijevers.nl)
Uitgegeven via: mijnbestseller.nl
Verkrijgbaar bij www.mijnbestseller.nl Centraal Boekenhuis, bol.com etc.
Dit is hem dan: de winnaar.
Remko Koplamp krijgt zijn exemplaar van Opgelapt schilderwerk en goddank is er geen correpondentie mogelijk over de uitslag. Want de concurrentie was sterk. Al waren er ook een aantal die wel een prachtig werkstuk in elkaargezet hadden, maar daarbij helaas de klemtoon op de vierde lettergreep in het zeslettergrepige woord achteloos veronachtzaamden. Remko: gefeliciteerd - en de rest zal hem zelf moeten kopen.
Hij kende het: een haast perfecte dag,
Zo een waarop problemen zijn verdreven
Waarop je kunt genieten van het leven
Gewoon omdat van alles kan en mag.
Zo’n dag waarop je rondloopt met een lach
En samen met die ander lijkt te zweven.
Hij heeft ooit in een prachtig lied beschreven
Hoe zij hem zich vergeten liet. Maar ach …
Zo’n dag kan in een liedje voortbestaan
Maar in het echt kon hij zich niet vergeten
En is die dag gewoon voorbijgegaan.
Hij heeft toen hij dit lied schreef reeds geweten
Dat hij hiermee de tijd niet kon verslaan
Al heeft dit hem als ieder mens gespeten.
Ga jij naar Drenthe, sneert mijn bijna-ex
Die ik het liefst meteen nog zag vertrekken,
Je was er vroeger niet eens heen te slaan
Je hebt toch geen vriendin, zo'n hete heks?
Ze heeft gelijk, maar toch laat ik haar kwekken
Mijn dates met Free in Norg gaan haar niet aan
Ze zou de scheiding nog veel langer rekken
Ik voel me opgelucht, zeg ik spontaan
Als ik vanuit de hel naar jou kan gaan!