(Eigenaar van het fototoestel en het copyright is Cees van der Pluijm)
Het was vandaag weer een zonnige dag in onze hoofdstad en op allelerlei terrasjes zag je dan ook zakenlieden in de weer, hard werkend aan de volgende winstgevende crisis.
Dit groepje werd betrapt terwijl een contract van een bekende uitgever voorgelegd en ondertekend werd.
De gedachte aan de oplopende boekenprijs en het ongetwijfeld financieel binnenlopen van de contractanten bracht een zonnige glimlach op de gelaten van de samenstellers Cees van der Pluijm en Michèl de Jong en dat van Vic van de Reijt, verantwoordelijk voor de bijna onzichtbare kleine lettertjes op het papier, onleesbaar voor de zich van geen naderend onheil bewuste auteur. Deze, de bijna 94-jarige Drs. P, zal binnenkort ter gelegenheid van zijn verjaardag het volk met een nieuwe bundel ollekebollekes overstelpen.
Ondanks wilde speculaties in fundamentalistische light-versekringen zijn wij in het volste vertrouwen dat alle aanwezige ollekebollekes weer achtregelig zullen zijn.
Een cactus die als kamerlid
Voor Links- Groen in de kamer zit
Beijvert zich in zijn partij
Voor veel meer cactussen erbij
En voor het kamerzetelkussen
Wenst hij meer kamerlidcactussen.
(We herinneren nog maar even aan het Kees Stip Festival op zijn honderdste geboortedag: hier meer.)
Flitsende flatussen!
Hitsig door gasvorming!
Wat toch een scheet
bij zo iemand vermag!
Maar wat een vreselijk
eproctofielenleed
treft deze man
op een windstille dag
Een Britse psycholoog heeft voor het eerst een uitgebreide studie gedaan naar een
persoon met eproctofile, oftewel windjesfetisjisme. Zo iemand voelt zich seksueel
aangetrokken door mensen die scheten laten.
Tzum meldt dat de Poëziekalender, waarin dit jaar ook Het Vrije Vers meewerkte met het vullen van de vakantieperiode, bedreigd wordt in het voortbestaan. Chrétien Breukers van de Contrabas zoekt naar alternatieve oplossingen, nu uitgevers het om tamelijk onbegrijpelijke redenen het laten afweten. Hij lanceert het intiatief een abonnement te nemen op een digitale uitgave.
Persoonlijk houden wij niet van digitale uitgaven, een unicum voor een uitsluitend digitaal verschijnend tijdschrift, maar als het niet anders kan,,. Hier meer over dit idee
Ha directeur, op facebook heet ik Beau
Ik ben leergierig, slim en heb ambities
Ik werk graag samen onder mijn condities
Ik zou voor jouw bedrijf, met mijn niveau...
Geachte Heer, uw toon is stapelgek
Voor u is er bij ons geen stageplek
De kracht van het rijm is onweerstaanbaar, zelfs kreupelrijm, zoals adverterende middenstanders en rouwadvertentieplaatsers weten.
Ook de Engelse schout-bij-nacht A.D. Nicholl, C.B., C.B.E., D.S.O. wist dit, toen hij nog Director of Operations Division (Foreign) was en - een maand voor D-day - in 1944 bericht kreeg van de Nederlandse kanonneerboot Hr.Ms. Soemba, dat een van haar scheepskanons het had begeven en dringend vervanging vereist was.
Uiteraard verlangde de bureaucratie dat dit verzoek langs vele departementen zou gaan voor aanbevelingen, opmerkingen en commentaren en door een spontane ingeving van Nicholl ontstond zo The Soemba Docket, een uniek rapport in de Britse Admiraliteitsarchieven, volledig in versvorm beantwoord en becommentarieerd door de verschillende departementen en beslissingsbevoegde hotemetoten.
De Soemba had samen met haar zusterschip Flores een reputatie opgebouwd in de Engelse oorlogsverslaggeving als ondersteunende bombardementsschepen bij verschillende historische acties en ze droegen de fiere bijnaam ‘The Terrible Twins’.
Niettemin kon de Soemba bij D-day best gemist worden, zodat de kans dat de op dat moment voor die operatie drukbezette scheepsdokken prioriteit zouden verlenen aan dat kanon, gering was.
Nicholl begreep dat er echter politieke redenen waren dit tóch voor elkaar te krijgen: het zou goed zijn voor het Nederlandse moreel als men wist dat ook de Nederlandse marine actief deelnam aan de operatie.
In een artikel in The Navy (maart 1952) waarin de gedichten/het rapport werd(en) afgedrukt, vertelt hij:
Onmogelijk dit goedje goed te maken
Niet vast, niet vloeibaar, maar wel lekker fris
Het drupt voordat je tong het aan kan raken
Ik lik-hap-slik en proef de koele smaken
Voordat het alweer koek-en-zopie is
’t Is aangenaam en vredig in Den Haag
Geen onvertogen woord valt er te horen
Noch kamerleden die de rust verstoren
’t Bestuurlijk apparaat draait extra traag
Het Binnenhof oogt leeg en wat verloren
’t Is kabbelend en rustig in Den Haag
Met ieder op reces, van hoog tot laag
Heerst stilte in de overheidskantoren
Verstomd is al het politiek gezaag
Nu fractieleden thuis hun tijd baloren
’t Is zo opvallend minzaam in Den Haag
Geen kabinet om ‘t volk te ringeloren
Zodoende rijst de cruciale vraag
~Zou het wat zijn de Kamer aan te sporen
Om het reces een tijdje door te schoren?~
‘t Loopt prima zonder inbreng uit Den Haag
Woeste Wouter Willink zat
In zijn bruin cafeetje
Al was na het derde vat
Woeste Wouter Willink zat
En daar hij geen stuiver had
Was de waard een beetje
Woeste Wouter Willink zat
In zijn bruin cafeetje
Het is komkommertijd, half Holland bakt
Op warme stranden, zoekt in zilte golven
Verkoeling, is in zalig nietsdoen weggezakt
Te lui en onder quasi-nieuws bedolven
Heeft men geen oog voor een verdorven droom:
Ruim baan in Nederland voor wolven
De slang befluistert in zijn appelboom
Zijn faunavriendjes uit het land der blinden
Hun lobby ligt na Luttelgeest op stoom
De wolf terug, een nationaal gevaar
Hoe kan een zinnig mens dat nuttig vinden
Het ondier komt Roodkapje weer verslinden
Ik eis persoonsbeveiliging voor haar
Etappe 1 ... Er was een spandoek en er was een bus
De heren hadden weinig zin te knallen
Al werd er soms hartstochtelijk gevallen
Het kijken bleek een nogal saaie klus
Zoals het ook bij voetbal vaak gebeurt
Een Duitser wachtte af en won de spurt
Etappe 2
Een snelle kopgroep en een chasse patate
Lars Boom had ook vandaag weer goede benen
Tot serieuze hellingen verschenen
Op weg naar l' empereurs geboortestad
Een Belg vooruit, de meute nadert snel
De spanning stijgt, amai ... hij haalt het … wel
Etappe 3
De knechten droegen water naar de zee
Die tijdens deze rit niet wilde wijken
Het landschap lag uitnodigend te prijken
Ik dank de Corsicaanse VVV
De Méditerranée, lagunes, zon
Er werd ook nog gefietst en iemand won
Heel Holland bakt, wat is dat populair!
Ze maakten bruidstaart, Brabants worstenbrood,
ragout van kippendijen, bokkenpoot,
zelfs quiche met parmaham en camembert.
Ik geef de serie echter geen applaus:
geef mij maar frikandel met joppiesaus!
Naar nu bekend is geworden is gisteren Michel van der Plas overleden op de leeftijd van 85 jaar.
Michel van der Plas schreef onsterfelijke liedjes als Tearoom Tango, maar ook talrijke pastiches, parodieën en vormvaste serieuze gedichten. Hier de weblog van Teunis Blunt die een In memoriam schreef dat wij niet kunnen verbeteren.
Nou ja, een kleine correctie: het gedichtje Spleen, toegeschreven aan Godfried Bomans was, naar verluidt een grapje van Van der Plas en ook geen eigen werk, maar een bewerking van het gedicht Spleen van de Oostenrijkse dichter Friedrich Torberg. Het laatste woord hierover lijkt van Fred Berendse te komen die al in 2001 meldt:
'Het zit zo. Godfried Bomans vertaalt en bewerkt rond 1950 de laatste regels
van Friedrich Torbergs 'Ballade der grossen Müdigkeit'. Het gedicht
circuleert in het Haarlemse. Michel van der Plas wil het opnemen in de
bundel 'Ongerijmde rijmen', maar vindt dat het nog enige aanpassingen nodig
heeft. Hij bewerkt Bomans' vertaling en geeft er een titel aan en neemt het
op in de bundel onder de naam van Bomans.
Mijn zegsman is Michel van der Plas zelf.'