Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

fvd
 
 
De uil van Minerva, de vleugels gespreid,
Is duidelijk nu toch de weg even kwijt
Op zoek naar het oud en vertrouwd boreaal
Maar merkt het zelf ook: deze taal wordt wat vaal
 
Ach, kijk toch dat beest naar zijn nestje verlangen
Maar komt hij daar aan, zijn de sloten vervangen
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Woordspeling



Wat Lieve Joris ons heeft voorgelezen
Was zeker breliaans en sacrosanct
En vice versa gutturaal verklankt
Om toch linkmiegelig astrant te wezen

Welluidend om te horen, haar dictee
Maar aan het schrijfwerk doe ik niet meer mee