Zijn leven lang heeft hij zijn stek nog niet verlaten
De Lage Spoordijk is het hoogst wat hij ooit zag
Daar ligt zijn groentetuin, daar is ie elke dag
en teelt er spruitjes, Stiense bonen, soms tomaten

Maar onderwijl leest hij de grijsbestofte platen
Waarop geschreven staat waarheen de trein zich spoedt
Meestal naar Utrecht of Den Helder, nooit naar Groet
Soms het noordoosten in, naar godverlaten gaten.

En elke keer als weer een trein zijn oor doet razen
Dan rijdt hij mee, de wijde horizon voorbij
Vandaag bij ’t wieden van een bedje met wat prei
Was ’t de THALYS, die zijn blikveld deed verbazen

En ’s avonds, etend van wat eigen teelt radijs
Genoot ie napret van een mooie dag Parijs

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Nog twee wedstrijdverzen

Mama Tandoori

Tandoori tracht het ondier mild te stemmen
(De Deegroller; een a-typische kip,
maar nooit gezien in versjes van Kees Stip)
Het valt niet mee een Deegroller te temmen

Maar mama (weet het handig vast te klemmen)
Wijst dreigend naar de sauzen voor de dip
Ze maakt een rondedansje hop hop hip
De Deegroller gedrukt tegen haar memmen

Maar hij is glad en valt dan op haar voet
De keukenvloer staat weldra vol met bloed
Mama Tandoori zegt: "'t Gaat lelijk mis,

Maar alles wat je krijgt dat is grat*is"*
( U ziet dat mama's klemtoon anders is)
En roept dus vrolijk uit: "grat*is* is goed

Boek Bassselo

 

Het Tandoorikoor

Het koor kan bogen op de mooiste stemmen
De dirigent vaak aangeduid met 'Kip'
Staat op zijn vaste plek, zeg maar 'De Stip'
Zijn taak is om het vrouwenkoor te temmen

De partituur ligt op zijn plaats in klemmen
Een bijgewerkte versie na een dip
Hij kijkt de dames aan en denkt 'Verhip,
Die nieuwe heeft verdomde grote memmen

Hij pakt zijn stok en schuifelt met zijn voet
En door zijn aders kolkt en jaagt zijn bloed
Hij denkt die memmen zijn niet van de straat ,miss

Maar kom, weer aan het werk, ik ben niet gratis
Ik schreef een koorwerk dat niet obligaat is
"De Deegroller", de titel doet het goed

Bas Boekelo