Het feest is op en de visite heen
Ik zit wat in mijn lege glas te turen
Van mij mag het de nacht zo verder duren
In alle stilte, helemaal alleen

Want in het tikken van de kleine uren
Verwaast de chaos spoedig naar sereen
Dat doet mijn geest veel goed in ’t algemeen
Je kunt er geen psychiater tegen huren

Het licht gaat uit bij onze overburen
Een uur geleden waren ze nog hier
Zij sherry, hij een borrel met een bier
Slap lullend over geld en afvalkuren

De klok slaat drie, ik breng mezelf een toost
~Op één jaar rust, geniet er van, en proost!~

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het schaap Veronica

Nou, zei het schaap Veronica, je kunt me veel vertellen,
maar naar de dames Groen ga ik voorlopig niet meer toe.
Ze hadden het gewaagd mij gisterochtend op te bellen
en me meteen gevraagd wat ik het komend weekend doe.

Tja, zei het schaap, ik weet het niet, ik heb nog niet veel plannen
ik dacht een rustig dagje naar mijn vrindjes in de wei.
Toen antwoordden de dames Groen: het gaat om onze mannen,
de toekomst van de natie en de hoop der maatschappij. 

Wel, dacht het schaap Veronica ik moet de dames helpen
– een schaap is als er oorlog dreigt tot elk gevecht in staat
en kan als een volleerd verpleegster zelfs een bloeding stelpen –
ze holde naar de Lindelaan en meldde zich paraat. 

Daar stonden onze dames Groen te wieb’len op een steiger,
met vlaggen en gierlandes en ze joelden huizenhoog,
met mal-oranje petjes op en op hun buik een tijger;
de dominee zong psalmen in oranje bef en toog. 

Hier stond het arme schaap, de hele laan kleurde oranje.
Wa-wat kreunde Veronica, wat is hier aan de hand?
Hup hup, hebt u dan niet gehoord van onze steunkampanje:
wij gaan de straat versieren voor een foto in de krant. 

Een schaap kan zóveel hebben, zei Veronica ontdaan;
ze is toen van de weeromstuit meteen naar huis gegaan.