Het vrije vers

Ach moederdag, wat zal ik er van zeggen.
Hij hoort nu eenmaal in het pretpakket
van dagen die wat extra aandacht vragen.
Zo’n dierendag met een ontbijt op bed.

Ach moederdag, wat valt er van te melden.
Een dag in mei, maar dan met vorstverlet.
Zij mag niets doen, die ongeschreven wet
wordt haar te pas en onpas aangedragen.

Ach moederdag, wat valt er op te merken.
Haar doodvermoeide ogen wel misschien
aan ’t einde van de avond, rondom tien.
De hoofdpijn bouwt zich op met felle vlagen.

En als ze haar gebit in 't water zet,
dan denkt ze: ~'k Heb het toch maar weer gered.~


(Voor de originele versie: klik hier)