Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

800px Sprookjes van Bechtstein t Dwergenmutsje Freddie Langeler
Bron: Wikimedia Commons
 
Er waren twee kabouters,
ze heetten Ruw en Bot.
Ze maakten altijd ruzie
en daarbij ook veel kapot.
Ze trapten tegen bomen aan
en scholden vogeltjes verrot.
Zo doolden ze maar door het woud,
dreven met iedereen de spot.
Ze kwamen bij een kleine hut
met een bordje: ‘Hier woont God’.
Een man met baard stond voor de deur
en Bot riep: ‘Ha, een ouwe zot’.
Ruw gaf de oude man een duw …
nu volgt een wending van het plot.
Met zachte hand greep God toen in,
de ventjes werden Lief en Lot.
Het zijn nu vriendelijke elfjes,
hun mondjes zitten wel op slot.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Was - noch - gesagt werden muss



Jouw leven was een groot absurd theater
Je voerde strijd en sloeg de blikken trom
Als jeugdig militair – een beetje dom –
Zat jij een leeftijd later met een kater

Je hekelde terecht een grote schande
Maar kreeg daarmee veel kousen op je kop
Alleen Frau Merkel nam het voor je op:
“De kunst is vrij – hier past geen reprimande”

Onlangs nog sprak de oude pacifist
Van strijd, van barbarij en escalatie
“We wandelen de derde oorlog binnen

Schreeuw luid naar elke luchtbeljournalist
Die jou versleet voor anti-Joods en nazi
De trom staat klaar en Günther mag beginnen