Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

De noordenwind stak op en piepte hees
een tijding die eenvoudig was te duiden:
dat hij de barre poolnacht in kwam luiden.
De sledehonden jankten zacht van vrees,

een schooltje orka's rilde onderzees
en ijlings trok de ijsbeer naar het zuiden.
Wij kropen onder stapels dierenhuiden
en kauwden op gepekeld robbenvlees.

Ik lag nog wat te kleumen en te staren,
te bidden dat ik spoedig werd gered.
Zij likte aan de pegels in mijn haren
en wreef mijn lichaam in met walvisvet.

Toen had ik schoon genoeg van dat besparen
en heb de thermostaat voluit gezet.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Inclinatie

inclinatie
 
 
wat is de dichter anders dan een mens
met deze wens: de wereld op te tuigen
hij tilt z'n tonnen op een paal als grens
wanneer hij land ontdekt; een soort Jan Huigen
 
hij leest zijn verzen breekbaar en intens
en tracht uit alle macht te overtuigen
een rondedans, een kleine kring van fans
maar op het eind valt elke droom in duigen
 
want alles wat hij uit z'n duim kan zuigen
verscheurt hij weer, of steekt hij in de hens
elk spoor is uitgewist; geen ooggetuigen
 
maar soms kan hij verlies in winst ombuigen
als hij de kern onthult, de kwintessens
weerklinkt een innerlijk geluidloos juichen