Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ja, kijk, zo’n poort daar ken je dan niet door
En daarom staan de mensen op een kluit
Wie buiten staat die kan er dan niet uit
Want wie erachter staat die staat ervoor

Dus eigenlijk moet je je lijn verplaatsen
Zodat je altijd om die poort gaat lopen
Als je niet lopen kan moet je gaan kaatsen
Daarna ligt heel het speelveld voor je open

Ik zou hier dus het speelveld breder maken
Want dan verlies je niet als je gaat winnen
Ik praat wel met je Baas over die taken
Als je opzij gaat ken ik dus naar binnen

Ik hoef geen harp, ik wil alleen een bal
En vleugels had ik bij mijn leven al

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Overweging op de kattenbak

Overweging
Flickr.com
 
Het stoort hem zeer als ik wat muizen pak
om lekker vers en rauw te kunnen eten
maar haringen gaan vlot langs het geweten
en glijden door zijn keel met speels gemak
 
Je ziet aan schraalheid van zijn schedeldak
en ’t vel dat ooit veel strakker heeft gezeten
dat niet alleen zijn denken is versleten,
zo overwoog ik op de kattenbak
 
Wat is hem in de jaren nog beschoren,
een stem zo kwetsbaar als een eierschaal
die in de alledaagsheid gaat verloren
 
tot luisteren het volgen is van sporen
en heel zijn taal uiteindelijk zo kaal
dat je alleen de spaties nog kunt horen