Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Waar vinden wij nu inhoud in het leven?
De kinders buiten, liefde—in elkaar?
In hoe je leert om om elkaar te geven
En dan te trouwen na het zesde jaar?

Het valt er mettertijd vast uit te zeven,
Omstreeks, gegokt—je tachtigste, want klaar
Met denken, weten, jammeren & beven—
Dan wil men bijbels noch een rammelaar.

Wel, ik lijk langer wachten niet te velen,
Want voel mij net een inhoudsloze gek;
Wanneer zien we de losse onderdelen,

Wanneer valt de materie op haar plek?
Ik zie de kind’ren in de voortuin spelen,
En één valt om, en breekt acuut haar nek.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Misverstand



zo fraai als zij daar zat met brede lach
haar blonde krullen glansden puur natuur
ontstak direct in mij een brandend vuur
en dat in tramlijn vier op donderdag

jij komen werk om acht of negen uur ?
een vraag waarvan ik even niets begreep
ze werkt bij C&A, bedacht ik leep
maar nee, haar spraak was daarvoor iets te puur

misschien een bar dan, overwoog ik toen
geen sjieke toestand, meer een toffe zaak
ik hoopte stiekem op een warme zoen

ik zei oké, waar kan ik op bezoek ?
het antwoord kwam direct en was goed raak
Doubletstraat, derde raam voorbij de hoek


(Misschien maken we wel een themaweek van dat blondje)