Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Clotho heeft haar draad gesponnen van je moeder's navelstreng
In de grote boze wereld, ook al ben je klaar, best eng
Jij doet dan je ogen open, ziet het eerste levenslicht
Achter je nog vaag de haven, die verdwijnt uit het gezicht

Lachésis  had reeds gemeten, wist hoe lang jouw draad zou zijn
Welke bochten, welke kronkels, welke blijdschap welke pijn
Langs het pad gelegen waren, door het lot voor jou bereid
Nu eens blijdschap, dan verdriet, geloof, hoop, liefde op zijn tijd

Atropos was het tenslotte, die jouw draad dan heel kordaat
En voor altijd door zou knippen, waarna jij niet meer bestaat

Wie door nagelaten oeuvre, als hij zelf is heengegaan
Anderen nog blijft beroeren, heeft het beregoed geDaan

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Schelpdierrondel



onooglijk onderwaterleven
in zeeën zoekend naar zijn brood
de schepper vond zijn vlees te bloot
heeft hem als schulp een schelp gegeven

dat huis blijft op zijn lijf geschreven
van water zeven wordt hij groot
onooglijk onderwaterleven
in zeeën zoekend naar zijn brood

het liefst was hij verstopt gebleven
de schulp voelt als een moederschoot
maar eens gaapt hij zijn mond vol dood
zal naakt en bloot door water zweven
onooglijk onderwaterleven