Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

moestuin2
Foto: Flickr
 
Oh Amstelhof
Ik tuit mijn lof
over die hof van heden
Die vreugde teelt
uit menseneelt
en kromgebogen leden
 
De koude stokt
de lente lokt
de holen uitgekropen!
De tuinder waait
de tuinder zaait
z’n hoofd en handen open
 
De zomer bol
de manden vol
met groente en met vruchten
Het zweet zingt luid
het lichaam uit
in wolkenloze luchten
 
De herfst begint
zie ze in wind
en weer de stelen rapen
De aarde geeft
al wat ie heeft
om daarna te gaan slapen
 
De winter leit
het zwart tapijt
onder een witte deken
De tuinder wacht
tot alle pracht
weer open zal gaan breken
 
Zo draait ie rond
Van grond naar mond
De cirkel van het leven
De zaaier bot
zijn eigen god
het zaad tot vrucht verheven
 
Dus zing de lof
van Amstelhof
waar mensen met hun handen
met harteklop
en riek en schop
de hemel laten landen
 

Een ode aan de moestuin 'Amstelhof' in Amsterdam-Watergraafsmeer 
Opgedragen aan alle moestuinen en moestuiniers in Nederland
Dit gedicht werd genomineerd voor de Duurzaam Dichten Poëzieprijs
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bohème

Hoeveel dronkenschappen zijn uitgebleven
vanwege mijn chronisch tekort aan geld
denk ik, de pinda’s etend die zij pelt
en hoeveel gedichten heb ik geschreven

in dit tijdsbestek door droogte omgeven?                  
Ik weet het niet, ik heb ze niet geteld
wel zijn er inmiddels bundels besteld
en is de armoe ietwat afgedreven

maar toch, een vetpot zal dit nimmer worden
dus wissel ik schrijven af met het doen
van klussen, zoals het wassen van borden

en dergelijke, gewoon om de poen.           
Intussen hoop ik op een nieuwe orde
en draag ik voor, voor wat wijn en een zoen.