kater
Flickr.com
 
Zijn kruis is licht en toch zo zwaar
zijn dierb’re last is hem ontsneden
Men weet niet wat hij heeft geleden
of men verbergt het voor elkaar
‘Hij weet niet wat hij mist, nietwaar?
Hij is gezet en dus tevreden’
Zijn kruis is licht en toch zo zwaar:
zijn dierb’re last is hem ontsneden
Hij laat zijn sporen hier en daar,
maar word door ‘t krols gebroed gemeden,
men noemt hem ‘theemuts’ zonder reden,
jawel, hij is er mooi mee klaar:
zijn kruis is licht en toch zo zwaar.
 
Ter nagedachtenis aan: Willem Wilmink 25-10-1936 – 02-08-2003
Uit: Verzamelde liedjes en gedichten, Bert Bakker 2004
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De ziel

Misschien was ’t iets als lurven. Echt, verzonnen?
Je zieltje hoorde blank te zijn en rein.
Soms kreeg ik op mijn ziel en deed die pijn.
Maar wat het ding was, zag ik bij de nonnen.

De kleine catechismus was hun bron en
de illustraties legden ’t uit, haarfijn:
de ziel bleek een soort pannenkoek te zijn.
De staat der ziel werd verder uitgesponnen.

Men zag drie zielen ofwel pannenkoeken.
De eerste blank, de tweede was geschroeid
met dagelijkse zonden: jokken, vloeken.

Maar nummer drie zou bij een tafelronde
met weerzin zijn geweigerd en verfoeid:
een groot zwart gat in ’t midden. Echt doodzonde.