Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Pornografische tearjerker in drie sonnetten 

I Ochtend 

Hiep hiep hoera, het is weer Prinsjesdag!
Al beukt het hemelwater op de ruiten,
Ik waag mij in mijn kamerjas naar buiten
En hijs de oude rood-wit-blauwe vlag.

Ik boen mijn huis zo schoon als ik vermag
En blijf intussen het Wilhelmus fluiten.
Nog even. Deuren dicht, gordijnen sluiten,
En dan gaan zitten voor het NOS-verslag.

Op mijn enorme flatscreen-superbeeld
Verschijnt een klok die langzaam maar gestaag
De wachttijd in gelijke partjes deelt.

Een vlekkeloos gebruinde omroepblaag
Spreekt vriendelijke woorden, maar verveelt.
En dan is er verbinding met Den Haag!

(uit: Zo klinkt dus weggesmeten geld, uitgeverij Mouria)
Morgen deel II

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Pincode



Ja, ik moet hier de aandacht gaan richten
Op een toonbeeld van menselijk falen
Ik verzoek u mij niet te betichten:
Ik voldoe niet aan uw idealen
En ik wil er niet uren om malen
Maar het ergert me werkelijk zeer
Dat ik niet met mijn pas kan betalen:
Want mijn pincode weet ik niet meer

Uit mijn hoofd ken ik vele gedichten;
Zelfs een epos kan ik u verhalen
Ik onthoud tevens veelal gezichten
(Doch wat namen betreft kan ik dwalen)
Maar ik bid nu om hints en signalen
Voor de code: het drukt me terneer
Dat ik sterk in uw achting moet dalen
Want mijn pincode weet ik niet meer

Zouden dieven mij kidnappen, lichten
En mijn pincode willen bepalen
En mij tot het verklappen verplichten
Nu, dan zou ik niet lang willen dralen
Maar, zelfs als ze mijn pinpas nu stalen
En mij dreigden met mes of geweer
Dan zou al hun hoop spoedig verschralen
Want mijn pincode weet ik niet meer

Beste lezer, de mens heeft zijn kwalen
Dus onthoud deze woorden en leer:
Van wat ik op u af heb doen stralen
Want mijn pincode weet ik niet meer