Die man op die bank in het park
Ik kan hem maar moeilijk vergeten
Ik noemde hem heimelijk ‘hark’
Zijn naam heb ik nimmer geweten

Die man in het park op die bank
Zijn kleren vervuild en versleten
Door pech en door zucht naar de drank
Daar heb ik het steeds aan geweten

Dat park en die bank en die man
Zijn lot heeft me lang nog gespeten
Ik gaf hem wat geld, nu en dan
En suste ‘goeddoend’ mijn geweten

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Anamnese

anamnese
Flickr.com
 
De internist bekeek het formulier
Met klachten die op leverfalen wezen
En zei, toen hij de lijst had doorgelezen,
U bent geheelonthouder, zie ik hier
 
Geheel, sprak ik, is wel wat veel gezegd
In namen en gezichten ben ik slecht