Hans Kuckuck was een slimme knaap, geboren in Tirol.
Hij leerde klokkenmaken op de klokkenmakersschool
Hij reisde door Europa heen als wandelend gezel ( * )
En kwam in Nederland terecht en dat beviel hem wel

Hij opende een klokkenmakerszaak in Purmerend
Zo werden Kuckuks klokken in heel Nederland bekend
Hij maakte kennis met Marie, dat was een mooie meid
Want op het vlak van vrouwen was Hans Kuckuck bij de tijd

Marie die hem met liefde tot een haastig huwlijk dwong
Het was een ‘moetje’ maar ‘men’ dacht toen aan een koekoeksjong
Het werd een dochter, later trouwde zij een goeie vent
En Kuckuck, die nu Koekoek heet, zocht juist een assistent

En Marcus Tik, zo was zijn naam, was ouderwets bekwaam
Zo boekten Hans en Marcus samen veel succes en faam
De stamboom van de Koekoeks kreeg een uiterst fraaie loot
Maar ondanks veel geploeter werd de Koekoektak niet groot

Voor Koekoek bleef het bij één kind, maar kijk naar Tik zijn tak
De namen van zijn nageslacht dat vult een boedelbak
En onder aan die tak van Tik daar hangt uw dienaar; ik
Ik schreef u de geschiedenis van Koekoek en van Tik

Marcus Tik.

(*) Ich bin nur ein armer Wandergesell

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

P-remière

We eindigen daar, waar het begon
In1939 begon Heinz zijn studie in Rotterdam en was in 1941 verantwoordelijk voor de opheffing van het Rotterdamsche Studenten Corps door een de Duitsers onwelgevallige publicatie. Na zijn gevangenisstraf week hij uit naar Zwitserland en vertrok van daaruit in 1944 als vrijwilliger naar het bevrijde Parijs met een rodekruiscolonne.
Hij hield zich na de opheffing hiervan een poos in leven als barpianist voor Amerikaanse soldaten. Na zijn terugkeer hervatte hij zijn studie in Rotterdam en werd secretaris van het herrezen Rotterdamsche Studenten Corps.
In de Rotterdamsche Studenten Almanak van 1945/46 verschenen zijn eerste gedichten in druk.
Vandaag als herinnering beelden van deze unieke uitgave.
De illustraties zijn ook van hem, (behalve zijn portret voorin ) en we zien in de teksten al de latere woordkunstenaar. Het bluesnummer is ongetwijfeld geïnspireerd op zijn tijd in Parijs.