 Het is iets uit mijn armelijk verleden Mijn woning moest een verfje tot mijn spijt Maar ‘t was nu eenmaal nodig in die tijd Dat ik mijn eigen tijd daaraan besteedde Ik moest een steiger voor mijn bezigheden Een neef verklaarde zich tot hulp bereid Maar door de drank en duisternis misleid Verviel zijn hulp al gauw in’t ongerede Hij zei dat we daar sterk en stevig stonden Had hij die stelling dan niet zelf gebouwd? Maar ja, in slechts een deel van een seconde Begaf de stelling het en ging het fout En zo gaat menig schilderwerk te gronde Wanneer je op een dronken neef vertrouwt! Dit is een bout-rimé op een gedicht van Jean Pierre Rawie dat je op het forum vindt onder 'Schilderwerk' |
|
|
Schilderwerk
- Gegevens
- Geschreven door Bas Boekelo
Uit het archief
Coronafeest
ClipArtKey (bewerking IB)
Verjaardag van mijn beste vriend!
Ik stak me in mijn nette pak
en kocht de duurste fles cognac,
die had hij met zijn trouw verdiend.
Veel stadse drukte was er niet,
nou ja, de oorzaak kent u wel.
Ik drukte jolig op zijn bel,
waarna ik mij naar binnen liet.
Een feestelijke slingersliert,
een kleurig luxueus boeket,
ik had de taart al klaargezet
en ook mijn luie stoel versierd.
Ik blies de veertig kaarsjes uit
(ik had mijzelf een mokkapunt
van ongewoon formaat gegund).
‘Lang zal ik leven,’ zong ik luid.
Ik at me aan een gans ongans.
Cognac gaf vleugels aan mijn geest,
dus aan het einde van het feest
de coronaise, wat een dans!