Straks valt mijn fietsenschuur om van ellende
Dakplanken rotten, de spanten zijn krom
Ik berg mijn fiets liever bij een bekende
Straks valt mijn fietsenschuur om
Buurman is altijd bereid me te steunen
Hij is een man vol van ijver en vlijt
Typisch een man waar een mens op kan leunen
Buurman is altijd bereid
Nu dus mijn schuur is hersteld en in orde
Dankzij de buurman, mijn handige held
Is ’t onderhand een paleisje geworden
Nu dus mijn schuur is hersteld
FIETSENSCHUUR (Bahdanovic stanza)
- Gegevens
- Geschreven door Bas Boekelo
Uit het archief
Vroeger
De laan waarin we woonden
had geen eind en geen begin,
en alles wat bestond lag daar
voor altijd tussenin.
had geen eind en geen begin,
en alles wat bestond lag daar
voor altijd tussenin.
We kenden elke tegel, alle bomen,
begroeven schatten in de grond.
In eenendertig stappen bij elkaar,
ons zakmes sloot een bloedverbond.
begroeven schatten in de grond.
In eenendertig stappen bij elkaar,
ons zakmes sloot een bloedverbond.
Kunnen we nog eens teruggaan,
al is het voor één dag?
Buiten spelen, of met de racebaan,
dat groot zijn eventjes vergeten.
al is het voor één dag?
Buiten spelen, of met de racebaan,
dat groot zijn eventjes vergeten.
En dan blijven voor het eten,
als het van je moeder mag.
als het van je moeder mag.