Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Naar mijn gezondheid hoeft u niet te vragen
Er is geen mens die mij ooit klagen hoort
Naar mijn gezondheid hoeft u niet te vragen
Als wormen zich reeds aan mijn lichaam wagen
Of iets zich in mijn kale schedel boort
Of anders aan mijn pezen zit te knagen
De helse reuma legt zijn valse lagen
Als is het van een nieuw ontwikkeld soort
Waarmee het dan ook ijzingwekkend scoort
En scheuten door mijn dunne lichaam jagen
Mijn darmen zijn al jarenlang ontspoord
Maar ik kan pijnen eindeloos verdragen
Er is geen mens die mij ooit klagen hoort

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Oopjen



Daar zijn ze dan, ze hangen in het Rijks,
dit heeft daar iemand kranig doorgedreven.
Nu trekken deze Rembrandts veel bekijks,
de aankoophindernis bestond maar even.

De afgebeelden zijn niet hoogverheven,
geen dode adel, paap of dominee,
maar Oopje en haar man zijn nog in léven,
want Rembrandt zag symbolen in die twee:

geluk en welvaart, gul door God gegeven,
vol trots getoond door bruidegom en bruid,
als haalbaar loon voor vlijt en werkzaam streven.
Dit was de Gouden Eeuw ten voeten uit.

Wel blanke vlijt, dat ziet Sylvana zó.
Zij hangt ze liefst in Paramaribo!


[De schilderijen komen overigens pas op 1 juli in het Rijksmuseum.]