Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Symbolisch heeft de oude pietengarde afgedaan
zelfs opa piet kan naar zijn laatste carrière fluiten.
De hoofdpiet en zijn zwarte maats staan klaar om te gaan muiten
en kijk die goeie sint daar nu eens vrolijk lachend staan.

Gewapende agenten houden boze burgers buiten
wier ‘pieten = racisme’ bord ons toch niet is ontgaan
en wie die kleine rellen filmt verliest meteen zijn baan
zo poogt het sinterklaasjournaal de onrust wat te stuiten.

Gelukkig is dit kinderfeest zo strak geregisseerd
met crisisteams, ME-vertoon en pieten als agenten
– geoliede machinerie, geoefend en gestaald –

dat niemand moppert in dit land zo vrij en onverveerd
en niemand klaagt over censuur of zijn belastingcenten
Alleen de sint sprak licht beduusd: “we waren wat verdwaald”.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

+ 25-05-2013


 
Vrij naar Gelovig soms van Jan G. Elburg
 
Prijs elk moment voordat het laatste doemt
voor je het weet is toen het woord in huis
dat je in alle kamers tegenkomt  
de scherpe schaduw die je torsen moet
 
prijs in zijn armen de geringste kracht
het kloppen van je hart op zijn hart, nog
kent dat zijn wegen, o prijs ook het bed
zolang het warm is en niet groot en koud
 
prijs ieder sprankje licht dat nog verschijnt
van achter almaar bladderende lucht
prijs zelfs het donkergrijs zolang het niet
verbreekt tot ijzig wit en morsdood zwart
 
prijs elk moment voordat de merelman
schril horen laat hoe leeg en stil het is