Dank je wel Siegfried Woldhek voor het gebruik van de illustratie: Rogi Wieg

Website Siegfried Woldhek

in hart en ziel was jij een refugee
en levenslang een vreemde in je huid
waar zelden zonlicht kwam en frisse lucht
waar stormen woedden, bliksem aarde schond

een schepper die de stille woorden woog
en elke dag opnieuw het zwart van wit
te scheiden had en woord en beeld bekampte

verlorene, voor jou is er een plaats
waar dichterszielen eeuwen samen binden?

dit leven was jou niet de moeite waard

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De paden op, de lanen in

Kweek, zevenblad en woekerkruid
- Mijn tuin te krap voor hun bestaan -
Zijn op het oorlogspad gegaan.
Het buurvolk harkt en wiedt en spuit.
 
Ze lachen al die zwoegers uit.
Ze huppelen door die nette laan
Waar mensen met een vette baan
Tevreden wonen op een kluit.
 
Ze springen rond door buurmans hof.
Joechei, joechei, ’t is in de mei!
Geharkte aarde, dát wil groeien.
 
De buren, in hun oudste klof
Hebben geen dag meer onkruidvrij
Terwijl die plantjes heerlijk stoeien.