Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

ganzenbord
Flickr
 
Als kind deed ik met moeder Ganzenbord
en meestal liet ze mij dan stiekem winnen.
Ik was verdacht gelukkig in het spel,
want steeds wist ze de regels te verdraaien.
 
Nu zit ze, omdat zij wat warrig wordt,
in een tehuis. Ik ga daar graag naar binnen.
Met mij een potje Ganzen wil ze wel,
al moet ze naar mijn voornaam meestal raaien.
 
De regels zijn niet uit haar hoofd verdwenen
elk vakje weet ze blindelings te staan.
Haar rekenkunst is wel voorgoed verloren.
 
Ze staat op vijfenvijftig, werpt de stenen.
Een vijf, een twee; ze kijkt me vragend aan.
“Kijk nou, je mag acht vakjes nu naar voren”
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Valentijn

Helmholtz1867
Christiaan Abbing: De bloemist 
 
Een roos voor Iris, een voor Marjolein
Een voor Camille, eentje voor Jasmijn
En kijk, voor Madelieve zijn er twee
 
En ook voor Amaryllis zijn er rozen
Een bos voor Linde, Lotus en Rhodé
Boeket voor Erica en voor Chloé
 
Smaragden stelen, blaadjes als fluweel
Die geuren en die kleuren, kijk ze blozen
Ik heb de allermooiste uitgekozen
 
Ja, Valentijnsdag is een goed gebruik
Ik neem er ieder jaar opnieuw aan deel
Al doet de romantiek me niet zoveel
 
Ikzelf krijg enkel vlinders in mijn buik
Wanneer ik de pecunia’s weer ruik
 
 
Frits Criens: Valentijn  
 
Vanmorgen droomde ik van Valentijn
Liefst zeven van mijn stil verliefde fans
Verzonden mij per roze post hun wens:
Een groot verlangen dicht bij mij te zijn
 
Ik opende mijn brievenbus dus gauw
En ja hoor, zeven brieven, alle blauw
 
 
Adjudant B: alternatief distichon 
 
Ik werd pardoes verblind door helder licht
Één brief ontplofte, recht in mijn gezicht.