Over de fraude bij het examen Duits

Ik wilde enkel maar behulpzaam zijn!
Ik vond wat foutjes - meestal maar heel klein
Besloot toen jullie werk te corrigeren:
Een onvoldoende is voor niemand fijn

Ja, jullie hadden beter moeten leren
Maar ik kon zulke missers niet verteren
Dus schrapte ik of vulde rijtjes aan
Zodat ze jullie konden diplomeren

Okee, misschien heb ik teveel gedaan
Had ik wat fouten moeten laten staan
Wist ik veel van die tweede nakijkronde!
'k Ben maar een simpele germanomaan

Helaas, mijn krabbels werden snel gevonden
Door ogen die in tienden van seconden
Verschil zien tussen blauw en nakijk-rood
En nu weet heel de wereld van mijn zonde

Natuurlijk was het dom, ik schaam me dood!
En wat me nog het allermeest begroot
Is niet het lot waarmee ik mij verzoen
Maar dat waartoe de inspecteur besloot...

Ik had vannacht een angstig visioen:
Zij die 't examen over moeten doen
Verzamelden zich grommend op het plein
Vandaag begint voor mij het jachtseizoen!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Waanzin (Veens sonnet)



Naar Brecht


Bij leven religieus tot op het bot
werd deze vrouw door plichtsbesef versleten:
haar centen voor de armen opgepot
en ook gaf zij wie honger leden eten.

Ja, deze moeder was waarachtig groot:
acht kinderen had zij op aard gezet.

Zij wist zich door de HEERE steeds verblijd.
Haar einde kende enkel bitterheid.

Want wat zo sterk stond, lag toen ziek in bed;
Geen mens ontsnapt tenslotte aan de dood.

En grienend, kermend, trachtte zij verbeten
een "Onze Vader", maar bij 't levensslot
was zij de woorden van 't gebed vergeten
en dat ontnam mij mijn geloof in God.