Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ter gelegenheid van de stadsdichtersverkiezing in Veenendaal - waarvoor ik opnieuw genomineerd ben - heb ik onderstaande versvorm bedacht. Op aanmoediging van Frans Woortmeijer breng ik 'm ook hier te berde.

Het Veens sonnet is als versvorm geïnspireerd op de vlag van Veenendaal.



Rijm: abab cd ee dc baba. Bij voorkeur wisselend mannelijk-vrouwelijk in de ab-kwatrijnen (zoals de zwarte banen in de vlag wisselen van breedte); stevig mannelijk rijm in de cd-distichons.
Metrum: Pentameter is altijd fijn, maar onderstaande viervoeter werkt ook wel.
Het eerste kwatrijn is te gebruiken als exposé, het laatste werkt als volta. De cd-distichons kunnen een soort tegenstelling laten zien. Het ee-distichon werkt als verbinding – of scheiding, net wat je wilt. De rijmen zijn verder nog gespiegeld, zoals ook de Veense vlag horizontaal symmetrisch is.

Vooruitgang ging hier vliegensvlug:
Wie Veenendaal komt binnenrijden
Ziet van haar oorsprong niks terug
Eerst was er veen, toen groene weiden

Twee delen telde Veenendaal
In Gelre één, en één in ’t Sticht

Je had toen dus twee soorten mens
De Grift bepaalde steeds de grens

Veel later werd die kloof gedicht
Nu zijn we één, is de moraal

Nog zijn er dingen die ons scheiden
In links of rechts, in slap of stug
Zo’n thema hoef je niet te mijden
Dus zoek verbinding: bouw een brug!


Met de hartelijke uitnodiging tot feedback - of een eigen poging.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Nog twee dan

De scheidsrechter

Het stadion is vol van boze stemmen.
De scheidsrechter is angstig als een kip.
Ten einde raad wijst hij maar naar de stip:
een strafschop zal gemoederen wel temmen

Helaas, de keeper weet de bal te klemmen.
De scheidsrechter voelt nu een diepe dip.
Dit vak, denkt hij, is echt niet leuk en hip,
zat ik maar thuis bij Mama’s warme memmen

Iets hards en zwaars komt pijnlijk op zijn voet.
Hij kijkt en ziet een deegroller vol bloed.
Nu weet hij zeker: het gaat inderdaad mis.

Maar toch, die deegroller krijgt hij nu gratis
voor Mama, die van bakken idolaat is.
Hij fluit voortijdig af: zo is het goed.

Niels Blomberg

Modern sprookje

Zijn armoede bleef Grat maar treurig stemmen
Hij was zo depri als een kale kip
Maar zie, een visioen, een gouden stip
Wees hem de weg om zijn verdriet te temmen

Dat hij zich aan een godheid vast moest klemmen
Trok hem meteen weer uit zijn nare dip
Een eigen bedelsekte leek hem hip
Dus hij besloot niet langer meer te memmen

Zo stichtte hij de Armen van de Voet
Met als symbool een Deegroller vol bloed
En deed als hoofd, De Grat, zijn eerste mis

Zijn vrouw werd (wel met schrijffout) zijn Gratis
Hun aanhang zorgt dat geld geen punt meer is
En daarvan leeft het tweetal meer dan goed

Frits Criens


Vandaag waren er weer verrassend veel nieuwe inzendingen. Morgen kunnen jullie nog gedichten inzenden tot 23.59.