Ik wandel kalmpjes langs de waterkant
Met mijn bejaarde, zeer demente oom
We stoppen bij een theehuis met een vlonder
Voor appeltaart met versgeslagen room
Hij kliedert kwijlend heel zijn rolstoel onder
Likt dan de resten smakkend van het chroom
Ik ben eraan gewend: niets aan de hand
Hoe heerlijk, zo te leven zonder schroom

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Omtrent een brilslang

brilslang
WikimediaCommons
 
Te Zandvoort sprak een brilslang cru:
‘Mijn footprint laat ik graag aan u,
want global warming noem ik snert,
ik ben het tiep oom Dagobert.
Vindt u dat asociaal, gestoord?
Het hoort bij mij en bij mijn soort!’