Opzij, het blaasensemble komt eraan
Hun woest geloei is al van ver te horen
In strakke linie schrijden ze naar voren
Ze zijn door niets en niemand te verslaan

Geen mens kan nog een zinnig woord verstaan
Ook zij niet, met die doppen op hun oren
Ze laten zich door weer of wind niet storen
Hun echelon zal blazend voorwaarts gaan

Hun instrumenten wervelend paraat
Zo wordt de buurt van bladafval bevrijd
Maar vluchtig is hun smetteloze spoor

Als Sisyphos gaan zij voor altijd door
Eén zuchtje wind - 't is lucht en ledigheid -
Daar dwarrelt al hun werk weer over straat

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

A pope called Giorgo


Wat een welsprekendheid!
Kronkeltongtalenpracht!
Heer, ik was jaren
Niet ziende, en doof

 
Hevig bevangen door
Inauguratiemist
Tast ik weer rond in het
Ware geloof