Opzij, het blaasensemble komt eraan
Hun woest geloei is al van ver te horen
In strakke linie schrijden ze naar voren
Ze zijn door niets en niemand te verslaan
Geen mens kan nog een zinnig woord verstaan
Ook zij niet, met die doppen op hun oren
Ze laten zich door weer of wind niet storen
Hun echelon zal blazend voorwaarts gaan
Hun instrumenten wervelend paraat
Zo wordt de buurt van bladafval bevrijd
Maar vluchtig is hun smetteloze spoor
Als Sisyphos gaan zij voor altijd door
Eén zuchtje wind - 't is lucht en ledigheid -
Daar dwarrelt al hun werk weer over straat
Bladmuziek
- Gegevens
- Geschreven door Christiaan Abbing
Uit het archief
American Gothic
Ze spiegelen de droogte van de grond
en lijken in dezelfde vorm gegoten
zozeer zelfs dat je denkt dat na ’t ontbloten
er tussen beiden geen verschil bestond
en lijken in dezelfde vorm gegoten
zozeer zelfs dat je denkt dat na ’t ontbloten
er tussen beiden geen verschil bestond
Misschien dat ooit de liefde hen verbond
toch zijn het eerder lot- dan echtgenoten
en houden ze geheimen opgesloten
diep binnen hun tot streep getrokken mond
toch zijn het eerder lot- dan echtgenoten
en houden ze geheimen opgesloten
diep binnen hun tot streep getrokken mond
Ooit hadden deze twee elkaar zo lief
dat lust hen tot de derde macht verhief
alsof ze seks bedreven met hun achten
dat lust hen tot de derde macht verhief
alsof ze seks bedreven met hun achten
Nu is de lust een achterhaald idee
en ligt het paar voorgoed gedeeld door twee
in eenzaamheid de ochtend af te wachten
in eenzaamheid de ochtend af te wachten
'American Gothic', Grant Wood, 1930
Wikimedia Commons