Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

breuk

Ik zie het aan zijn ingezakte schouders
Dit weekend was hij weer eens bij z’n pa
Na school vanmiddag gaat hij naar zijn ma
Zo is het leven met gescheiden ouders
 
Ze zijn alweer een tijdje uit elkaar
Maar al die ruzies, dat voortdurend vitten
Dat gaat toch in zo’n jongenskoppie zitten
Nou heeft ‘ie weer zijn rekenwerk niet klaar
 
En ik maar roepen: doe nou even mee
Dat vereenvoudigen is zó te leren
Hij kijkt met lege ogen naar het bord
 
Ik tref zijn blik, we weten alle twee
Dat zulke breuken blijven repeteren
En dat twee halven nooit een hele wordt
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Arcadia

renoir
Renoir: Seine-oevers bij Champrosay, 1876
 
Het is hier waterrijk en stil en groen
De habitat van menig plant en dier
Wij hebben met zijn tweeën niets te morren
 
Zo'n fraai vakantiehuis schenkt veel plezier
Jij wijst op de fijnmazigheid der horren
Er dansen muggen in het avondlicht
 
Wij vinden in de keuken oude lorren
Nu kan de allerlaatste kier gedicht
zodat geen steekbeest ons nog iets kan doen
 
Nabij mijn oorschelp vliegt na middernacht
een muggensquadron rond op volle kracht 
 
 
Dit vers staat in de bundel Lichtvoetig III. 
Niels gaf toestemming het hier te plaatsen, waarvoor dank!