zangfietspad

Een fietspad waar je ongestoord kunt zingen
Niet bang zijn dat je nagekeken wordt
't Staat keurig aangegeven met een bord
Je hoeft je zanglust hier niet te bedwingen
 
Dat wil ik wel een keertje uitproberen
Voorzichtig neurie ik wat voor me uit
Waarna ik, opgaand in mijn stemgeluid
Al fietsend luidkeels zit te kwinkeleren
 
Dan klinkt een harmonie van mannenstemmen
Daar komt een stoet aan, minstens vier man breed
De borst vooruit, in stemmig zwart gekleed
Geschrokken knijp ik stevig in de remmen
 
Ik kom van rechts, maar laat ze toch maar voor
Je wint het als solist niet van een koor
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

12-09-2011 7.03 uur

De maandagmorgen start, de zon
logt lichtgeel in op het systeem
van god. Een spin deleet een mot
die zijn recente netwerk hackt
en zacht klinkt streaming audio 
de oude background vogel-sound.

Reset ik mij naast bed. De slaap
is snel gewist: ik klik hem weg.
Mijn wizard scrolt zich op zijn buik,
hij droomt zich vast de grootste
host van uitgeslapen Nederland.

Een dummy brengt de kranten rond
en mieren browsen in een struik,
ze googelen naar groene luis

als ik mijn map met schrijfwerk pak:
ik dicht en hoop maar dat ik blijf
omdat ik nog met vulpen schrijf –