christiaankl
Foto: Elbert Hendriksen
 
Ze zeggen wel dat Frans de taal der liefde is
Dat heb ik op de middelbare nooit gemerkt
Wanneer ik weer een 1 moest incasseren
 
Grammatica – ik had het meestal mis
Al had ik er echt keihard voor gewerkt
Zodat de moed mij in de schoenen zonk
 
Ik zou het later van een meisje leren
– Nu volgt romantische geschiedenis! – 
Mijn durf was groot, mijn woordenschat beperkt
 
Een Frans gedichtje moest haar imponeren
Waarvan ik zelf vond dat het prachtig klonk
Zo ingenomen met mijn poëzie
 
Waarna ze mij een allerliefste glimlach schonk:
‘Ah desolée, j’en n’ai rien compris’
 
Christiaan Abbing won zondag de eerste prijs van het derde kampioenschap lightversedichten. Dit was een van de door hem ingezonden verzen.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het land van ooit

hetlandvanooit
Flick.com
 
Geen drinkontbijt, maar brood met appelstroop.
Ik houd me verre van moderniteiten:
geen laminaat, maar kwaliteitstapijten
en denk maar niet dat ik een laptop koop.
 
Mijn vrienden spotten dat ik achterloop:
ik draag mijn broeken trouw totdat ze slijten,
ik blijf geestdriftig voor de gulden pleiten,
zal nooit een hype omarmen, naar ik hoop.
 
Corona deed verwoestend haar entree.
Die nare hoest begon ook mij te pesten,
ik kreeg verhoging en een neus die liep.
 
Mijn huisarts kent mijn medische dossier.
Hij zei: 'Je hoeft je niet te laten testen.
Ik houd het op de Mexicaanse griep.'