Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

m’n vrouw vertrok en een illusie lichter
moest ik dan toch geloven aan een baan
een dame keek mij wenkbrauwfronsend aan
en sprak met droeve klank: u bent dus dichter

vervolgens vroeg zij streng en veel gerichter
of ik wellicht ooit écht werk had gedaan
met onverbloemde trots zei ik spontaan:
ik was ook filosoof en vredestichter

ze zuchtte en ze zweeg een hele poos
maar pakte toen wat voorbedrukte bladen
gegaap liet mijn gedachten simpel raden:
het is al laat, straks wordt de barman boos

ze stopte de papieren in een lade
waarop in klare taal stond: HOPELOOS

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Afscheid



Toen ochtenden nog veelbelovend waren
Na afloop van een veel te korte nacht
En afscheidskussen lang en zeldzaam zacht
Stond jij me vaak minuten na te staren

Nu kijk je me slechts in gedachten na
Wanneer ik ’s morgens vroeg de mist in ga