Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

arm Utrecht, grauwe stad beneden middelmaat
waar een van God verlaten toren staat

een tergend, stervend centrum, bijna doodverklaard
de duivel  loopt er traag een vloekend rondje om de kerk
je blinde schepper kreeg zijn loon op stinkend Galgenwaard

je bent de zweer en bochel van de Heuvelrug
vervuild museum van het lijden van de mensen
vol trieste stumpers die hun tranendal verwensen
zo onbeholpen, moedeloos en stug

een roestig knelpunt voor  verdwaalde sleetse treinen
de reiziger blijft angstig, doch verstandig, steeds aan boord
hij wil beslist niet in jouw stadswoestijn verdwijnen
bevreesd voor enge ziektes en voor moord
die dreigen in de aardse hel van Catharijne


Lees meer over het domsonnet

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bout-rimé De Dapperstraat 2

Al hebt u uren in die prut gelegen:
Het zorgstelsel van dit unieke land
Bepaalt mijn recht op rust--en ochtendkrant.
Dus Hoogland: néén! De zusters zijn ertegen

Om wat u uitscheidt steeds te moeten wegen.
Eén thee kreeg u. Niet meer. Uw water kan 't
Niet langer aan door blaasvliezen omrand
Twee uren in het lichaam te bewegen.

Wat had u van dat ziekenfonds verwacht--
Een zuster altijd onder 't bed verborgen
Totdat u zelf weer voor de pisbak staat?

Dat hebt u optimistisch overdacht--
Niet huilen. Kijk! Een cliniclown, en morgen
Wacht reeds de thuiszorg in de Dapperstraat.