Al jaren ‘Neerlands hoop in bange dagen’,
ze rijdt nog steeds haar concurrenten los.
De allerbeste renster die we zagen?
Dat is zonder discussie toch ‘La Vos’.

Want noem een wedstrijd die ooit is gereden
en wees gerust, ’t prijkt op haar palmares.
Al nadert haar pensioen met rasse schreden,
ze wint nog wel een monument of zes.

Al heeft ze veel blessureleed doorstaan,
toch geeft ze elke dag nog van katoen.
Het veld, de weg, het gravel en de baan:
op alle vlakken wereldkampioen.

Met nuchterheid en wars van alle show,
zo duwt ze zich tot over de limiet.
De leeftijd heeft geen vat op deze vrouw.
Maar-ja-ne Vos verliest haar streken niet.
 
 
Marianne Vos Kirsten Wild 5999094517
Wikimedia Commons

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Meneer Shakespeare, lieve William,


Zal ik u meten aan een dodenmasker?
Niet mijn idee, maar van de wetenschap.
Ze kleien graag met rottend alabaster,
Die lui zijn dol op een genadeklap.

Het is dan ook beslist geen fraai gezicht,
U bent toch hoop ik niet op wie u lijkt.
Ik zie u liever als in dat gedicht
Waarin u ijdel in de spiegel kijkt.

Sonnetje achttien. Dat bent u, niet waar?
U had gelijk, het wordt nog steeds gelezen.
Men roept maar wat, dat u met allegaar -
Behalve Anne dan - heeft liggen kezen.

Uw beeltenis is nu voorgoed verkloot,
Ik zag u liever in de Playgirl, bloot.