Ik zie mijzelf als welgeschapen heer
Hoewel het mij al dikwijls overkwam
Dat ik me bleek te uiten in geblaat
In plaats van wijze en verheven woorden

Ja, logisch: af en toe ben ik een ram
Natuurlijk wel in goddelijke staat
En afgebeeld in veel toeristenoorden
Dus praat ik verder met mijn rauwe stem

“Kras! Kras!” En iedereen is idolaat
(Behalve dan de geestelijk gestoorden)
En zegt bevlogen: “Hoor! Daar heb je hem –
De valkgod!” want dat ben ik evenzeer

Ik blijf maar onderling verwisselbaar
En houd me slechts met moeite uit elkaar


Pthah-Sokaris is eigenlijk een verzamelnaam voor drie Egyptische goden. Pthah, de hoofdfiguur, was de schepper en de vader der goden; zijn dienst ontstond in Memphis. Hij wordt afgebeeld in menselijke gedaante, met een scepter als symbool van macht. Als vormer van alle dingen is hij wel vereenzelvigd met Hephaistos (Vulcanus); tamelijk vergezocht. Hij was beschermheer van de kunstenaars. Sekmet, de godin met het leeuwehoofd, was zijn echtgenote en de stier Apis zijn zoon.

In zijn functie van Amon (oorspronkelijk de god van Thebe en gehuwd met Moet) kon hij de gestalte of minstens het hoofd van een ram aannemen. Toen zijn naam verbonden werd aan die van Re, de zonnegod, werd hij gezien als oppergod, en de Grieken herkenden in hem hun Zeus. Hij was de beschermer van de pharao’s.

Horus, de valk, was de god der stilte en een combinatie van de zonnegod Horus (nauwelijks te onderscheiden van Re) en het kind Horus, zoon van Osiris en Isis. Hij komt overeen met de Griekse god Apollo. Zijn embleem is de zonneschijf met vleugels.

(Uit: Fabelmensen, met tekeningen van Ed Koenders, uitgeverij Liverse, 2010)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Sint en Piet 2


Bisschop met witte Piet in slavenkostuum als knecht

In oktober 1961 ging de SGP-er Van Dis bij de Algemene beschouwingen over de rijksbegroting fel tekeer tegen de kinderpostzegelactie van dat jaar en eiste dat de zegels uit de roulatie genomen werden, wegens de verregaande roomse propaganda, bewijs van de voortschrijdende verroomsing van ons land.
Dit, omdat op de zegels kinderfeesten stonden afgebeeld die met heiligen te maken hadden, zoals Sint Maarten.
Hij maakte één uitzondering: de zegel met Sinterklaas mocht blijven.
Zelfs deze geduchte papenvreter dacht bij de goedheiligman niet aan een roomse bisschop en terecht. Sinterklaas is Sinterklaas en niemand denkt bij deze bejaarde aan de uitmoording van Zutphen en Naarden door het roomse gebroed.

Daarom zitten voor- en tegenstanders van Piet er ook beiden naast door allerlei oude boeken  door te bladeren, op zoek naar historische achtergronden die hun gelijk moeten bewijzen. Beiden staan buiten tijd en geschiedenis. Maar goed, het gekrakeel is weer losgebarsten door dat liedjesboek en we grijpen die kans voor een themaweek: zwartepietversjes. Grijp je kans en verbeter een sinterklaasliedje op je eigen wijze, lever commentaar of drijf de spot met het gebeuren in versvorm. Ben je het loeiend met me oneens: verwoordt het in versvorm.
Alles mag, als het maar rijmt. En gezien de aanleiding letten we deze keer misschien wel helemaal niet op kwaliteit. Morgen gaan we los. Kom maar op.