Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 

de waan slaat vaker toe bij eenzaamheid
haar beeld staat helder voor zijn geestesoog
hij werd slechts door een misverstand verleid

haar zangerige stem klinkt zacht en hoog
hoe graag hij sjoege gaf bij deze vrouw
helaas – het blijft een lange monoloog –

hij kan het niet! zijn keel is hees en rauw
als hij tenslotte zegt dat het hem spijt
een grote wolk drijft langzaam door het blauw

al voor hij haar ééns had is hij haar kwijt
gelukkig staat er achter nog de geit

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ik dicht plezier

ikdichtplezier
 
Roodkapje 
 
Roodkapje was een tikkeltje verbaasd
bij ’t zien van grote tanden, ogen, oren.
Ze dacht: het zal bij grootma’s ziekte horen.
Maar daarmee zat ze er behoorlijk naast.
 
Kunt u geen wolf van oma onderscheiden?
Dan is het zaak de Veluwe te mijden.
 
Dit is een van de vele verzen uit de nieuwe light-versebundel Ik dicht plezier van Wim Meyles, deze week verschenen bij uitgeverij Elikser. 160 pagina's met snelsonnetten, Trijntje Fops, filosoviertjes (kwatrijnen met enige diepgang) en amuses (kwatrijnen zonder enige diepgang).