Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





Toen raakte Gods ideeënstroom, zo zoetjes aan, eens op
En schiep Hij als Zijn laatste dier, je raadt het al, de blob
'Ik maak', dacht Hij, 'iets, net als Adam, van een klodder klei'
Maar werd door Eva afgeleid en was er niet goed bij

‘Dat vrouwtje, mwah, is naar mijn zin van voren nogal plat
Die werk ik heus nog bij en af, straks in mijn modderbad’
‘Maar allereerst nu blob’, sprak God, een tikkeltje bekoeld
Want blob was blob nog niet, zoals oorspronkelijk bedoeld

Zo stond zijn neus in het begin dus achter op zijn kruin
En stonden beide ogen nog een ietsiepietsie schuin
‘Een klodder hier, een klodder daar en zie het resultaat:
Het is misschien wat droevig, maar hij hoeft niet over straat’

‘En geef je hem een brilletje en ook een paar bretels
Dan krijgt zo’n pafferig figuur zowaar iets heel rebels’

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vergeten



de lente ben ik dus totaal vergeten
of moet het heb zijn? nee: ben, zeker weten
nou ja, vergeten is een beetje sterk
onthouden is net een tikje te veel werk

de jaargetijden, niet dat heb of ben
de namen, zeker dat ik die wel ken
en ben is iets met weten, heb met doen
of gaat het om de naam van elk seizoen?

die namen, daar heb ik een trucje voor
muziek die ook zo heet, uit de barok
ik weet ze weer als ik dat stukkie hoor

de lente heeft daarin een frisse klank
de herfst? nu zet u mij wel voor het blok
bekijk het maar, het is weer stank voor dank