Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ten laste van de Heren XVII.
gaat scheep te Amsterdam de Gulden Draeck
haar wederkomst kan men nog niet voorzien.


Er loopt naar Oost of West wel eens wat spaak,
dan treft het lot het personeelsbestand
en ben je in je zeemansgraf de sjaak.

Je eet aan boord niet in een restaurant,
maar ’s morgen, ’s middags, ’s avonds scheepsbeschuit
verstevigt wel de onderlinge band.

Dan blaast de bootsman op zijn bootsmanfluit
de koers: ontbering, scheurbuik, pest en pokken
zeilen zij voor de wind het zeegat uit.

Het avontuur en horizonten lokken
Het scheepsjournaal vermeldt: vandaag vertrokken.

Gezienus Omvlee

 

 



Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Pincode



Ja, ik moet hier de aandacht gaan richten
Op een toonbeeld van menselijk falen
Ik verzoek u mij niet te betichten:
Ik voldoe niet aan uw idealen
En ik wil er niet uren om malen
Maar het ergert me werkelijk zeer
Dat ik niet met mijn pas kan betalen:
Want mijn pincode weet ik niet meer

Uit mijn hoofd ken ik vele gedichten;
Zelfs een epos kan ik u verhalen
Ik onthoud tevens veelal gezichten
(Doch wat namen betreft kan ik dwalen)
Maar ik bid nu om hints en signalen
Voor de code: het drukt me terneer
Dat ik sterk in uw achting moet dalen
Want mijn pincode weet ik niet meer

Zouden dieven mij kidnappen, lichten
En mijn pincode willen bepalen
En mij tot het verklappen verplichten
Nu, dan zou ik niet lang willen dralen
Maar, zelfs als ze mijn pinpas nu stalen
En mij dreigden met mes of geweer
Dan zou al hun hoop spoedig verschralen
Want mijn pincode weet ik niet meer

Beste lezer, de mens heeft zijn kwalen
Dus onthoud deze woorden en leer:
Van wat ik op u af heb doen stralen
Want mijn pincode weet ik niet meer