Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Gelukkig werd het literblik gevonden
Kon Alex dat maar zeggen van mijn ring!
Snel kocht hij van een bruidsmeisje zo’n ding
Zodat we toch die Gouden Koets in konden

Maar voor het zover was: een marteling!
Wie laat zo’n dure jurk nu vol met spelden?
Mijn monnikskapsier moest het zwaar ontgelden
Toen ik me aan die sleep zowat verhing 

Enfin, men zou ons dan bij ’t volk gaan melden
Net had ik Alex’ kraagje in de plooi
Alsook mijn sleep, mijn glimlach en mijn tooi,
Of daar begon me iemand uit te schelden

Natuurlijk dacht ik: Emily! Allicht,
Je denkt toch niet aan die jaloerse nicht?   

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Labbertong

gespleten2
Flickr.com
 
Ja, mijn persoonlijkheid is wel gespleten
Maar geestelijk ben ik nog steeds in tel
Ik heb geen psychiaterstoel gesleten
Dat heeft me nog geen ogenblik gespeten
Ik bied mijzelf voldoende tegenspel