Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: epiloog2

epiloog2 08 juli 2020 09:54 #1

Enige tijd geleden plaatste ik een sonnet met twee rijmklanken. Bij herlezing zag ik tot mijn schrik rijk rijm. Ik heb daarom het hele vers maar herschreven tot een hopelijk beter exemplaar.

Epiloog

Met heel zijn schamele aanwezigheid
nog ene keer het doek op willen halen,
onrustig tussen de coulissen dwalen
al jaren overschilderd door de tijd

alsof hij weer de held is die in zalen
wat vrolijkheid in drie bedrijven slijt
of drama’s met een overdosis spijt,
na afloop in applaus uit te betalen

Nog ene keer de route zelf bepalen,
met vrijwel elk gevoel voor richting kwijt
een slingerweg die langs de resten leidt
van missers en aandoenlijke schandalen

En dan de laatste stap die hem van kwalen
en haperend herinneren bevrijdt
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.190 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bonte knaagkever

bolsward
 
Een kever die zich in het noorden
Net in een verse draagbalk boorde
Zei korzelig met volle mond:
‘Ze maken het nu echt te bont
Ik ben me zo vaak lam geschrokken
Van het gebeier van die klokken
En waar ik ook niet tegen kon
Was muzak uit dat carillon
 
En weer wordt me een kool gestoofd
Men heeft mijn torentje onthoofd
Ik reageer nu nog wat bits
Maar drijven ze het op de spits
Word ik er botweg uitgesmeten
Dan zal men dat in Bolsward weten
Want verderop schijnt er een kerk
Bezaaid te zijn met houtsnijwerk’