Verval

Hier werd - wie had dit ooit verwacht -
een snerensalvo uitgebracht.
Raakt ons gebral noch kant, noch wal?
Wordt deze stal niet meer geacht?

Staat onze pen niet langer pal
en spuwt men legitiem zijn gal?
Zijn wij onzacht tot pulp versmacht,
Het vrije vers in vrije val?

Ten kwade hoeft dit niet geduid.
Een dichter doet, bij tegenspoed,
halsstarrig voort, is mijn besluit.

Zo maakt, als waarmerk onzer moed,
een vals geluid geen donder uit:
het schrijven zit ons in het bloed.