Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Discodreun

Discodreun 12 dec 2018 12:08 #1

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 1650
  • Ontvangen bedankjes 2160
‘Ik wil naar huis, want morgen moet ik werken.’
Mijn toon naar haar is licht geïrriteerd.
De discodreun ontneemt me elke kans:
ze hoort me niet en lacht geamuseerd.

Waarom op woensdagavond naar die dans?
De keus was onherroepelijk verkeerd.
‘Ik wil naar huis, want morgen moet ik werken.’
Mijn toon naar haar is flink geïrriteerd.

Wat ik ook roep, ze lijkt het niet te merken.
Ze wiegt op de muziek, gefascineerd.
Hoe kan ik haar bereiken in haar trance?
Mijn telefoon! Ik typ gedecideerd:
‘Ik wil naar huis, want morgen moet ik werken,’
en toon het haar. Ze is geïrriteerd.
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Driemaal daags een vers
Laatst bewerkt: 13 dec 2018 11:14 door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.080 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Overgave

Soms schrijf ik verzen om te zwijgen
van iets waarvoor geen schrijven baat,
van iets dat wij steeds gratis krijgen,
al doen wij of het niet bestaat.

Het is dat knagen dat wij voelen
wanneer de klok op vijven staat:
een dood café, met lege stoelen,
nog geen beweging op de straat

en lege glazen, buiten één
halfvol met giftig koolzuurwater,
een ziedend hoofd, een slapend been,
en op de loer een ferme kater.