Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Zwart schaap

Zwart schaap 17 apr 2021 23:39 #1

Mijn ome Wim, was mij verteld,
kwam niet zo netjes aan zijn geld.
Een echte jongen van plezier:
verstekeling, nooit passagier.


Wij braveriken stonden laatst
rondom zijn sterfbed, wat misplaatst.
Gesloopt door chemotherapie
sprak hij ironisch:”C’est la vie!


‘K Heb spijt als haren op mijn hoofd.”
Ik heb mijn oren niet geloofd.
Maar echt, we zagen allemaal:
hij grijnsde breed – volkomen kaal.




© Hannelly Krutwagen
Laatst bewerkt: 17 apr 2021 23:48 door Hannelly Krutwagen-Lemmens. Reden: spelfout en typfout
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.075 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wederzijds



Steeds staren koeien in de wei
me minzaam aan wanneer ze mij
voorbij zien gaan
alsof ik diep onwetend ben
en slechts de oppervlakte ken
van hun bestaan.

En elke keer weer twijfel ik:
Is hun weemoedig wijze blik
wel wat het lijkt?
Nooit borrelt in een koeienkop
een heldere gedachte op
die mij bereikt.

’t Is wederzijds want men beschouwt
mij unaniem en vaak herkauwd
als drie keer niets.
Eén koe schokschoudert in haar vel
en loeit dan zacht: Maar hij heeft wel
een mooie fiets.