Hij sprak en zeide
In 't zaêl zich wendend:
Vaarwel, o moeder,
Nooit keer ik weer...
Zij vloekte hartsgrondig
en greep naar de fles.
Hij zeide dat vaker.
Zij hoopte niet meer.

Ik wou dat ik twee hondjes was,
dan kon ik samen spelen.

Maar het gaat nu knap vervelen,
ik kan het beest wel kelen.



Shall I compare thee to a summer’s day?
Thou art more lovely and more temperate.

But you must know, I live down under, dear,
And summer is a fearsome winter here.

Bij Noordwijk zwom een nat konijn
temidden van een school tonijn.

Ach ja, sprak een volante meeuw,
ik heb hier een verdwaalde leeuw.