|
Welkom,
Gasten
|
|
Garmisch
We gaan met nieuwjaar nooit meer van de schans De afsprong en het hemelwaartse zweven Als metafoor van heel ons lieve leven De daling en de diepte, de balans Nul een Nul een verliest meteen haar glans Ik staarde als een bokser in de touwen Naast kussens en een kater opgevouwen Naar Hermann Froemel glijdend in cadans De NPO ontdekt na driekwart eeuw Er wordt hier nergens meer van afgegleden Dus waarom er nog zendtijd aan besteden We hebben ook geen berg en haast geen sneeuw Maar wel die Strauss, ik moet me straks bedwingen Niet uit mijn vel of uit het raam te springen |
|
Laatst bewerkt: 31 dec 2024 12:53 door Niek Kalberg.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
|

ik spot vanuit de hoeken van mijn ogen
een achtpoot die een wankel avontuur
begaat op onze wit gesausde muur
ik heb er vroeger heel wat opgezogen
mijn dochters vinden dat onzinnig wreed
‘waarom ben jij nou altijd zo pietluttig
tenslotte zijn die diertjes heel erg nuttig
ze voelen píjn’ zoals ik immers weet
ik onderwerp mij maar en houd me groot
en ga met glas en viltje in de weer
om met degout het griezeltje te vangen
maar buiten, bám!, trap ik ‘m leukweg dood
…welnee…ik wierp hem in de conifeer
en zat mijn nageslacht maar wat te stangen
Het glas-viltje-bámgrapje heb ik geleend van Freek de Jonge