Zo-even sprak ik Guus Garnaal,
daarginder bij de haven.
Hij had - zo zei hij - onlangs nog
zijn tantetje begraven.
Dat was nou niet echt naast de deur.
Hij moest ervoor naar Zweden.
Het was ook wel een droef geval.
Zij had nogal geleden.
‘Een hippisch trauma, inderdaad.
Hoe kan zoiets gebeuren?’
zo vraagt mij haar bedroefde neef,
die steeds nog maar blijft treuren.