Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Lockdown

Lockdown 05 jan 2021 08:58 #1

  • Peter van der Vlis
  • Peter van der Vlis's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 146
Het land op slot: surrealistisch
Houdt dat het virus dan in toom?
Het maakt mij murw en pessimistisch
Ik lijd aan het lockdownsyndroom
Laatst bewerkt: 06 jan 2021 13:05 door Peter van der Vlis.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Lockdown 05 jan 2021 10:04 #2

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1910
  • Ontvangen bedankjes 1286
Lockdownsyndroom: mooi woord, Peter.
c.a.
Frits
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Lockdown 05 jan 2021 13:57 #3

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 767
  • Ontvangen bedankjes 691
Dag Peter,

Weer een leuk vers, dank je wel. Minder mooi is het woordje: lijdt. ;) Het moet zijn: ik lijd.
Groeten,

Jaap
Laatst bewerkt: 05 jan 2021 13:57 door Jaap Bakker.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Peter van der Vlis

Lockdown 06 jan 2021 13:06 #4

  • Peter van der Vlis
  • Peter van der Vlis's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 146
Ai Jaap, pijnlijk. Ik zal het niet meer doen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.095 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Zeemansgraf



Aan dood zijn valt weinig plezier te beleven
en als je dan ook nog verbrand wordt tot as
of diep in de grond heel alleen ligt te rotten
en langzaam vergaat tot een stapeltje botten,
ontgaat mij de lol, dus ik denk dat ik pas.

Nee, laat mij maar, als ik de geest heb gegeven,
straks onder geweeklaag verdwijnen in zee.
Ik ben met een gammele schuit al tevreden:
een steen aan mijn teen en ik zak naar beneden.
Ik krijg nu al kippenvel bij het idee.

Heel diep daar benee tussen zeewier en slijk,
daar zie je mijn dansende lijk.

Ik dans op de maat van het deinende water,
mijn armen die zwaaien al heen en al weer.
Nieuwsgierige vissen die komen en staren
en schrikken zich wild van mijn woeste gebaren,
want tijdens een storm ga ik hevig tekeer.

Zo blubber ik voort zonder zorgen voor later.
De mosselen nestelen zich op mijn dij
Een octopus rust even uit aan mijn voeten,
terwijl in mijn maag kleine krabbetjes wroeten
en zo gaan de maanden en jaren voorbij.

En eens op een dag ziet een duiker ontzet
mijn grijnzend en dansend skelet.

De tijd die verstrijkt, al mijn vlees is verdwenen,
mijn botten die worden tot kiezels geschuurd.
De zee voert ze mee naar exotische stranden,
je vindt tussen schelpen mijn botjes en tanden.
Zo word ik naar heel verre oorden gestuurd.

Al hoop ik maar dat het nog eventjes duurt.

Bovenkant formulier