Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Beroepsethiek

Beroepsethiek 09 mei 2021 10:22 #1

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 1535
  • Ontvangen bedankjes 1994

pxhere.com

Beroepsethiek

Wel twintig vrouwen liet ik in de steek,
mijn geldzucht heb ik met bedrog gestild,
de fiscus heb ik voor een ton getild,
ach, elke misstap was een luizenstreek.

Een mens houdt zulke dingen liefst geheim.
Toch acht ik mij betrouwbaar als een rots,
als dichter van light verse heb ik mijn trots,
ik sjoemel absoluut niet met het rijm.
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Driemaal daags een vers
Laatst bewerkt: 09 mei 2021 10:35 door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Beroepsethiek 09 mei 2021 13:02 #2

  • Niek Kalberg
  • Niek Kalberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 736
  • Ontvangen bedankjes 1195
Dat siert je, Wim!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Wim Meyles

Beroepsethiek 09 mei 2021 14:45 #3

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 1535
  • Ontvangen bedankjes 1994
:)
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Driemaal daags een vers
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Beroepsethiek 09 mei 2021 17:51 #4

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 660
  • Ontvangen bedankjes 583
Niet sjoemelen, ei en ij op elkaar laten rijmen? :ohmy:
Groet, Jaap
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Beroepsethiek 09 mei 2021 18:00 #5

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 1535
  • Ontvangen bedankjes 1994
Zo’n scherpsleiper ben ik nou ook weer niet … :)
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Driemaal daags een vers
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jaap Bakker
Tijd voor maken pagina: 0.121 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Pommes Parisiennes




Zijn leven lang heeft hij zijn stek nog niet verlaten
De Lage Spoordijk is het hoogst wat hij ooit zag
Daar ligt zijn groentetuin, daar is ie elke dag
en teelt er spruitjes, Stiense bonen, soms tomaten

Maar onderwijl leest hij de grijsbestofte platen
Waarop geschreven staat waarheen de trein zich spoedt
Meestal naar Utrecht of Den Helder, nooit naar Groet
Soms het noordoosten in, naar godverlaten gaten.

En elke keer als weer een trein zijn oor doet razen
Dan rijdt hij mee, de wijde horizon voorbij
Vandaag bij ’t wieden van een bedje met wat prei
Was ’t de THALYS, die zijn blikveld deed verbazen

En ’s avonds, etend van wat eigen teelt radijs
Genoot ie napret van een mooie dag Parijs