Hij heeft in zijn ontembaar voelverlangen
de randen van de kosmos afgetast.
Zijn wereld is door wanden afgepast,
die met gedrukte bloemen zijn behangen.

De bloemen kennen lente, herfst noch zomer.
Wel zijn ze met de jaren flink verfletst.
Ze hebben ziel en vingertop gekwetst.
Hij wacht op de verboden binnenkomer

die heel zijn huis vervult met bloemengeuren
en mufheid wegwuift door ontsloten deuren.


Sylvia Witteman schreef in haar Volkskrant -column: “Ik lees de laatste tijd vaak het woord ‘huidhonger’. Er loopt dan een rilling over mijn rug en in mijn keel krijg ik een wurgend gevoel, alsof ik een grote, taaie lap rauw kippenvel moet doorslikken.”
Ze heeft gelijk: huidhonger is een smerig woord, daarom bij deze een alternatief.

Ha Niels,

‘Voelverlangen’ klinkt inderdaad een stuk beter dan ‘huidhonger’.

Zelf dacht ik in een speelse opwelling aan het woord ‘tastzin’, in een nieuwe betekenis, maar dat roept vermoedelijk ook minder gewenste associaties op

Hartelijke groet,
Wim